چند روزي بيشتر به انتخابات باقي نمانده. انتخاباتي كه نه چند هفته و ماه بلكه از فرداي انتخاب شدن آقاي احمدي نژاد در سال 84 منتظرش بودم. همه هوش و حواس ما به روز جمعه است كه چه كسي از صندوق بيرون خواهد آمد.
جماعت كوچك چند هزار نفره ايراني اينجا هم به شدت تحت تاثير انتخابات قرار گرفته اند و فضا خوب گرم شده. يكي از مهاجرين قديمي ديروز مي گفت: من تا به حال به دليل غير دمكراتيك بودن انتخابات در ايران هيچ وقت راي نداده ام اما براي اولين بار براي اينكه اين ... دوباره راي نياورد حتما راي خواهم داد. در مدرسه ايرانيها هم كه به بچه ها آموزش زبان فارسي مي دهد دو تا از خانم معلم ها را تماشا مي كردم كه در حال جدل در مورد راي دادن به موسوي يا كروبي بودند و صدايشان هر دقيقه بالا مي رفت و تقريبا شروع به جيغ كشيدن كرده بودند كه ما خداحافظي كرديم و نفهميديم بالاخره كارشان به كجا رسيد. در میهمانیها و ایمیلهایی که ردو بدل می شود هم که بیا و ببین.
خيلي ها هم مانده اند كه چه كنند. از طرفي ايران و ظرفيت هايش را مي بينند و از طرفي به اين چهار نفر با تعجب نگاه مي كنند و از خود مي پرسند كه يك جماعت هفتاد مليوني با اين همه تمدن و تاريخ و هوش و فرهيختگي كه از آن دم مي زنند اين چهار نفر به عنوان بهترين گزينه ها براي اداره كشور را از كجا درآورده اند.
بعضي ها هم كه كلا همه رشته هاي ارتباطشان با ايران منقطع شده. نه اخبار را دنبال مي كنند و نه ديگر برايشان مهم است كه در ايران چه خبر است و راي نمي دهند.
من هم از آنجا كه آنهايي كه راي مي دهند با آنها كه راي نمي دهند برابر نيستند و فرق دارند ترجيح مي دهم كه راي بدهم. گرچه دايره انتخاب هر دوره تنگ تر و تنگ تر مي شود و با اين وضع كه پيش مي رويم چند دوره ديگر شوراي نگهبان يك نفر را انتخاب مي كند و از همه مردم مي خواهد كه به جاي راي دادن با منتخب محترم بيعت كنند!
براي بعضي ها هم اينكه به آقاي موسوي راي بدهند يا كروبي معماي سختي شده و جدي جدي فكر كرده اند كه خيلي دارند انتخاب مي كنند و مي خواهند بدانند مثلا كداميك برنامه روشني دارند يا مي دانند كه چه مي خواهند بكنند. انگار از اين سي ساله درس نگرفته اند كه رئيس جمهور شدن تنها چيزي كه نمي خواهد برنامه است.
به نظرم انتخاب چندان سخت نيست چون موضوع اصلي فقط تكرار نشدن اين معجزه هزاره اخير براي چهار سال ديگر است. از آنجا كه قطعا موسوي راي بالاتري از كروبي خواهد داشت راي دادن به كروبي باعث كاهش اختلاف راي موسوي و احمدي نژاد خواهد شد و همين كاهش اختلاف احتمال تكرار معجزه را افزايش مي دهد.
به همين دليل ساده به آقاي موسوي راي مي دهم با وجود اينكه كروبي تا حدودي حرف دلم را با احمدي نژاد گفت نه موسوي.
به نظر شما اين منطق درست است ؟ اگر نيست بفرماييد تا فكر ديگري كنم.