مصرف و مصرف گرایی٬ موتور محرک زندگی در دنیای مدرن امروزه شده. این روزها با به هم ریختن اوضاء اقتصادی از مردم استرالیا می خوان که همگی تا جایی که توان دارند خرید کنند. البته همیشه تشویق ها برای مصرف بیشتر وجود داشته اما این بار حتی نخست وزیر هم رسما از مردم این درخواست را کرد. به گروه هایی از مردم هم به بهانه های مختلف پول میدن به امید اینکه بخشی از این پول در بازار خرج بشه و بازار همچنان بگرده. دولتی ها از مردم می خوان که کسی به خاطر مشکلات اقتصادی دنیا از خرید کردن ترس نداشته باشه و صرفه جویی نکنه. وگرنه با کم شدن فروش تولید کننده ها و توزیع کننده ها٬ بر حجم بی کاری افزوده میشه. زیاد شدن بی کاری در بین مردم یعنی محدود شدن توان خرید آنها و کم شدن توان خرید دوباره باعث بی کاری بیشتر خواهد شد و این چرخ همینطور کند تر و کند تر میشه تا جایی که بایسته. از طرفی چون درآمد نفتی در کار نیست و بیشتر سازمانها خصوصی هستند٬ اگر مصرف کننده و خریداری نباشه به سرعت سازمانهای درگیر را تحت تاثیر قرار میده و به زمین میزنه.
اینجا از توصیه به قناعت خبری نیست و اگر هم روزگاری در دایره اخلاق یا دین حرفی از قناعت بوده٬ امروزه به کلی این موضوع کنار گذاشته شده و امری مضر تلقی میشه.
البته هیچ یک از اینها که گفتم حرف تاره ای نبود... فقط خواستم بگم که فضا در اینجا به صورتی کاملا یکپارچه مدرن شده و خصوصیاتی که به دنیای مدرن نسبت میدهند را راحت تر میشه درک کرد . وقتی در ایران زندگی می کردم این حرف که "قناعت و قانع بودن متعلق به انسان کهن هست و از دنیای مدرن حذف شده"٬ قدری برام مبهم بود چراکه فضای ایران هنوز به کلی از جهان قدیم جدا نشده. بخشی در جهان قدیم رندگی می کنند و بخشی در دنیای مدرن. بخش های سنت گرای جامعه توصیه به قناعت می کنند اما در و دیوار شهر همه را به مصرف کردن تشویق میکنه و روز به روز محصولات جدید و رنگ و وارنگ به ملت معرفی میشه. گاهی تفکر اول بر فضا غالب میشه و گاهی دومی.
اما قناعت ورزی در جامعه نسبتا مدرن استرالیا به روشنی بر خلاف مصلحت مردمه. اگر پولت را خرج نکنی٬ باید آن را در حسابت ذخیره کنی و این کار به نوعی به هدر دادن منابع کشور هست. همسایه ای را هم نمی توانی پیدا کنی که نان شب نداشته باشه تا بگیم ولخرجی نمی کنیم و در عوض مشکل دیگران را حل می کنیم.
تازه این حکایت مضرات قناعت در مصرف بود. در مضر بودن قناعت در کسب علم و قدرت و شهرت که همگی توافق نسبی دارند.
بنابراین وقتی در دنیای مدرن زندگی می کنیم یا باید یک معنی دیگه برای قناعت پیدا کنیم یا اینکه این اصل اخلاقی را به کلی حذف و فراموش کنیم.